Mabedimde Ateşi Yaktım Şiiri - Kasım Kob ...

Ben kendi mabedimde ateşi yaktım,
Günahın kirinden arınıp aktım,
İlahi gözlerle ruhlara baktım,
Suçlunun boynuna pranga taktım,
Kibrin sarayına şimşekler çaktım.
Karanlık dehlizde çınlıyor sesim,
Kutsal bir öfkeyle tükenir nefesim,
Zalime ceza kesmek tek hevesim,
İblisi boğacak demirden kafesim,
Günahkar ruhlara bedeldir kesim,
Yüce adalet gökyüzünden iniyor.
*
Ben kendi cübbemle gerçeğe koştum,
Aşkın ateşiyle kaynayıp coştum,
Cezayı keserken alevle tutuştum,
Göksel meleklerle sırda buluştum,
Fani bedenimden sıyrılıp uçuştum.
Karanlık hücrede bekliyor ölüm,
Bitecek burada ettiğin zulüm,
Solacak bahçende o sahte gülüm,
Yanacak ateşte her bir ödülüm,
Kapanacak günahkar olan her bölüm,
Kutsal divanın çanları çalıyor.
*
Ben kendi andımla cezayı yazdım,
İhanet edenin kuyusun kazdım,
Sınırı aşanlara öfkeyle kızdım,
Şeytana uyanın peşinden azdım,
Karanlık ruhların kanından sızdım.
Benim dudaklarımda keskin bir avaz,
Kestiğim cezalara edilmez itiraz,
Yürekler yanacak, kavurucu bu yaz,
Kirli vicdanlara okurum niyaz,
Dökülecek kanınız, beyaz mı beyaz,
Sonsuzluk kapısı açıldı birden.
*
Ben kendi çilemle günaha daldım,
Cezayı keserken hakkımı aldım,
Masumun ahıyla geride kaldım,
Sefil dünyanızı yerlere çaldım,
Kutsal intikamı kalplere saldım.
Günahkar bedenler sürünecekler,
Nedamet hırkasına bürünecekler,
Huzurda çırılçıplak görünecekler,
Yaptığı zulümde dövünecekler,
Parça parça olup bölünecekler,
Korkunun gözyaşı seli çağlıyor.
*
Ben kendi zikrimle gökleri deldim,
Gözümden yaş olup sel gibi geldim,
Zalimin boynunu kılıçla dildim,
Cezayı keserek gerçeği bildim,
Karanlık dünyadan izleri sildim.
Mahkemenin önünde şahidim benim,
Ateşler içinde kavrulur tenim,
Suçluya kesilir fermanım, dinim,
Adalet uğruna feda bedenim,
Şeytanı yakacak mukaddes kinim,
Gökyüzü bu ahla kızıla çaldı.
*
Ben kendi duamla serden de geçtim,
Günah tarlasını tırpanla biçtim,
Cezayı keserken doğruyu seçtim,
Kutsal kadehlerden zehirler içtim,
Fani bedenimde yaralar deştim.
Titreyen ellerim cezayı yazar,
Şeytanın kurduğu oyunu bozar,
Cezasız kalana vicdanım kızar,
Mazlumun ahıyla dağları kazar,
Günahkar ruhlara kazılır mezar,
İlahi koro hep bir ağızdan söyler.
*
Ben kendi sabrıma zincirler vurdum,
Hakikatin önünde selama durdum,
Kestiğim cezayla zihinleri yordum,
Karanlık kalplere hesaplar sordum,
İlahi mizanı adilce kurdum.
Günahkar nefesler olacak durgun,
Zalimin üstüne çökecek bozgun,
Dikenli yollarda ayaklar yorgun,
Cezayı çekmektir bu koca vurgun,
Şeytanın yüzü de kalacak solgun,
Ruhların mahşeri şimdi başlıyor.
*
Ben kendi içimde acıyla yandım,
İlahi gerçeğin nuruna kandım,
Kestiğim cezayı hakikat sandım,
Zalimin zulmünden artık usandım,
Uykudan uyanıp ismini andım.
Kanayan yaradan akarken irin,
Bana o günahkâr kalpleri verin,
Cezayı çekerek huzura erin,
Yanan cehennemi eyleyin serin,
Kutsal mahkemede yaram çok derin,
Göklerin kapısı mühürlendi bak.
*
Ben kendi dağımda zirveye çıktım,
Günahkar kalplerle mengene sıktım,
Hainin ruhunu zindana tıktım,
Faniler şehrinin kahrından bıktım,
Cezayı keserek bentleri yıktım.
Artık bu mabetten yükselir nida,
Canımı yoluna eylerim feda,
Kesilen cezaya edilmez veda,
Sonsuza yankılanır bendeki seda,
Yaradana ulaşır ettiğim eda,
Cezanın denizinde kaybolduk biz de.