Lüzum Kalmadı Artık Şiiri - Hacı Kısır

Söz dinlemez yüreğim, yollarında yürüdü
Açılmamış güllerim dallarında kurudu
En taze umutlarım kollarında çürüdü
Yıkıldı hayallerim, tadım tuzum kalmadı
Seviyorum demeye artık lüzum kalmadı.

Anlarsın sanıyordum derdimi gözlerimden
Yanardağ yüreğimi savrulan közlerimden
Sevdamı bakışımdan, imalı sözlerimden
Bir kördüğüm attın ki ; buna çözüm kalmadı
Seviyorum demeye artık lüzum kalmadı.

Yavru, ürkek ceylanın bakışı vardı sende
Uçurum gözlerinden düştüm gül bir derbende
Yazılacak şiirler bitirmiydi yar bende ?
Lal oldu ağzım, dilim... Sana sözüm kalmadı
Seviyorum demeye artık lüzum kalmadı.

Vermedi mi şiirler sana bir iz, emare ?
Sonra geldim kapına yüreğimle yekpare
Gözlerine göz süzdüm, son bir umut, tek çare
Öyle soğuk baktın ki ... Zerrem, tozum kalmadı
Seviyorum demeye artık lüzum kalmadı.

Fırtınalarla vurdun zarif sam yellerimi
Söyle kimlere verdin nazende güllerimi ?
Kırdın sevgili kırdın bütün bam tellerimi
Tutuştu türkülerim, yandı sazım kalmadı
Seviyorum demeye artık lüzum kalmadı.

Ateş düşer geceye ankalar ağlayınca
Ağla sevdiğim ağla, sevdamı anlayınca
Gözlerimden son damla sen diye damlayınca
Bil ki gözbebeğimde yakamozum kalmadı
Seviyorum demeye artık lüzum kalmadı.

Yanardağlar misali kayna yüreğim kayna
Yüzümü parçalıyor seni soran her ayna
Kara sevdalı aklım oyna yerinden oyna
Yıkıldı bak yeryüzüm, bir gökyüzüm kalmadı
Seviyorum demeye artık lüzum kalmadı.

Böyle mi acıtırmış bir kalbi olan biten ?
Şüphesiz sevdiğidir insanı en inciten
Mademki darağcında sensin sehpamı iten
Benimde bu infaza, itirazım kalmadı
Seviyorum demeye artık lüzum kalmadı.