Lina Şiiri - Mahmut Karataş 2

Bir camekanın önündeyim
Işıklar söndü
Kepenkler indi
Çöpler boşaltıldı
Sokak boşaltıldı
Bir ben kaldım, terk edildim

Ağaçlar gölge vermiş
Kuşlar, şakalaşıyor
Bir fırtına çıktı, yağmur yağdı
Bebekler ağladı
İnsanlar dağıldı
Kuşlar saklandı
Bir ben kaldım yine, terk edildim

Elimde bir el,
Gözümde bir saç teli
Her şey bana ait gibi
Bir masa kırılıyor
Haykırıyor mikrofondan biri
Sonra ne el kalıyor
Ne gözlerim
Ne de gözlerimdeki saç teli,
Her şey tekrar ediyor
Terk ediliyorum geri.