Manifesto Şiiri - Mahmut Karataş 2

Beni siz sevmediniz
Oysa koca bir yüreğim vardı
Hepinizi sığdırmıştım içime
Siz bir tanesine sığdıramadınız

Siz görmek istemediniz beni
Otobüs camlarındaydım bazen
Buğulu bir el dokunur diye
Ellerim havada bekledim

Bazen kapı zilindeydi yüreğim
Adımın geçtiği bir sesi
Uykusuz ayaklarla işitmeyi
Bilseniz ne çok istedim

Beni siz anlamadınız
Halbuki aynıydı dilimiz
Her türküyü bilirdim ben de
İmkânsızdı sevdalarım benim de

Güneş'le koşardım sizin gibi
Öğleyin en tepede
İkindiye doğru yorulur
Akşam karanlığında kaybolurdum

Beni siz yıktınız
Önce budayarak kopardınız
Sonra kökünden ansızın
Ne kadar da tahammülsüzdünüz

Siz kötü çizdiniz resmimi
Güleç yüzüme bulutlar alçalır
Şarkılarımla meyveler büyürdü
Acılarla yaşamaya siz mecbur ettiniz