Zorluk,
Görenlerin gözünde bir ışık
Körlerin içinde bir karanlık
Bendim,bir ben ve bir başıma
İçerisinde kalabalık olan bir yığın demirde
Neydi bu perdeler
Neydi bu yatakların içi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta