Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
İstanbul’da duvarların, şehirlerin arkasında herkesin kendi gerçeğini aramaya çıktığı bir yerde varolduğumu sandığım bir çocukluk,ergenlik sonrasında Deniz Harp Okulu mezunu bir genç Bahriyelinin yaşamından,yaşamadıklarından,yaşayamayacak olacaklarından veya yaşama ihtimalleri olabilecek durumlarının gerçeklik algısının içerisinde yazdığını (yaşamamış olanların ise gerçeklik yazgısı) düşündüğü;buhranın,enkazın ve en önemlisi yitmiş hayat sinemalarında göz yaşlarının aslında hiç olmadığı kadar ta ...
