Travmatik çocukluk masallarım gibisin,
Varlığın ayrı, yokluğun ayrı korkutuyor..
Sevmek böyle bir şey mi, bilmiyorum
Bilinçaltım hatıranı hâlâ kor tutuyor.
Günâhlar işliyorum hayâlini yâd ederek,
Bir kibritin aleviyle yakıyorum parmak uçlarımı.
Uzaklardan bir yıldız kaysa, karanlıklardan
Seni sevmem mi aklayacak suçlarımı?
Kurşûnî bir havada kaybolurken silüetin,
Sürrealist tablolarda portreni anımsıyorum.
Nefesim yetmiyor mızıkamın diğer ucuna,
Adını sayıkladığım rüyaları inatla yadsıyorum.
Furkan Enes Abça
Kayıt Tarihi : 11.05.2026 13:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
11.05.2026 ~eflâtun




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!