Avare Şiiri - Furkan Enes Abça

küçük çocuklar ve şeyhimle zikr-i erre
hırıltılarının nefesimi kestiği testere
oysa
nefsim kuşatıvermiş dört bir yanımı
istila eylemiş her niyetimi zerre zerre

yâd sıfatlar takınmışlar doğarken
hâlime acırmışçasına sûnî bir çehre
bundandır
ihlâsımı sorguladığım geceler boyu
uykum kaçar, bulamam bir çâre

birer mısra yazarım usanmadan her gün
ki bu defterdir kalacak tek hâtıram yâre
mâdem
vardır bir bekleyenim yâhut olacaktır
en güzel şiirlerimi bir o görsün, o sâre

suların akması timsâlince haşindir ömrüm
her hüviyetimde sırlıdır binbir çeşit pâre
halbuki
tatminkâr bir gönle sahip olduğum'çün
inancımdır beni böylesi dinç tutan şerâre

gözümden yaşlar geldiğinde oluk oluk
burnum kızarıp da çaldığında nâre
bilirim
bilirim ki ben bîhûvî olmuşumdur
kaçıyorsam eğer kendimden âvâre