Âlem-i İslam’ı sırtına almış,
Arap, Acem, Kürt, Türk ardından gider.
Nerede bir mazlum, peşine takmış,
Yusuf’un kardeşleri, bir fırsat bekler.
Tarihte cüceleşmiş o devler gibi,
Allah dostları da, peşinden gider.
Medrese-i Yusuf’dur, kuyunun dibi.
Düşmanları Ebrehe’den de, beter.
Karşısında Siyonizm ve Deccalları,
Her köyün delisi dişini biler,
Dünya liderleri ardında kalmış,
İslam’ın can simidi, yüce bir lider..
Garptan, şarka kadar Türk devletleri,
Hepsine ilham olmuş, izinden gider.
Ne kadar sırtlan, çakal, o av köpekleri,
Onu düşman bellemiş, peşine düşer.
Ecdatları kendine rehber edinmiş,
Yürüdüğü yol kızıl elmaya gider.
Onca yandaşlardan darbeler yemiş,
Kimi dava dostları, düşmandan beter..
Ona sırt verenler de, pusuya yatmış,
Kahpe yüreklerinde düşmanlık besler.
Satılmış ruhlarıyla, çamura batmış,
Onlarda bu pastadan, ganimet bekler.
Bu dava ne bir dost, ne ahbap davası
Dostların yanlışına, doğru diyemem,
Bu ne bencillik, ne menfaat şarkısı,
Cahilin, hırsızın arkasından gidemem…
2026
Kayıt Tarihi : 14.07.2026 12:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!