Leyla Gür Şiirleri - Şair Leyla Gür

Yüzünü bize dökme çocuk güzel günler var elbet
Her gece sabahında , çocuk umutlar sonsuza dek
Kırılma sen , bitme çocuk dünya seninle güzel
Seninle başlayacak verilen tüm övgüler
Çünkü yetişecek çocuk
Peşin sıra , bilenler

Sonra dedi ki : uçurtmam var, olsun O
koşar bahçe bahçe dünyayı , arşın arşın
gezer de ,geldiğinde
bir deniz bırakır kıyıya
hem sol yandan hafif bir meltem,

DERS
Gelsin çiçekli dallarla rengarenk bahar
Düğüne derneğe şarkı olsun
Düşlem-senden umutlar….
/Düş/

Yaprağını düşüren ağaç kuruduğun
Kendine dikkat et gidiyorum
Tüm eskileri yüklendim heybem
Dolu
Kırağı düşmüş ,tüm cizgilerim

Güneşli bir günde mesela bir akşamüzeri…
mavi akasya gölgesi saçlarımda salkım saçak
sol taraftan deniz şarkısını söylese
nihavent makamı
sağ yanda çocuklar koştursa kahkahaları ile
ve bir çay kokusu misafir gelse şems ellerinden

DİRENİŞ-
sahiden vaz mı geçeceksin yoklardan?
ayıkladığın siyah incileri kabuğunda
mühürleyip
elinle bırakacak mısın diplere
-vurgun mu yiyeceksin-

nasıl da yumaşak kelebek kanatlı
bulutlar salıncak
bulutlar uzak
ah canım kanarlığım
hiç mi unutmaz şairligini..

Parçayı bütüne katmaktayım
Az-aldık-ca artmaktayım

(L.G)

DÜŞÜNGÜ
Aslında yolculuklar mı?
Pervasızca akrebi kovalayan
-Bir bitmek mesafesi gidilen yollar-
Dinle bak en içinde bu soruyu hep soran
Bilmiştir, olan da olacak olan da yalan…

FARK
Şiirden anlamam derdi
Oysa
Her davranışı her sözü
Şiir kadar güzeldi……