Levh-ı Hicran Şiiri - Emrullah Çelik

Rivayet ederler ki eski zamanlarda bir şair yaşarmış... Ne bir taht istemiş dünyadan, ne bir saray... Ne altınla işi olmuş ne de şöhretle. Onun bütün serveti, bir gün gördüğü bir çift gözmüş. Bir bahar vakti rastlamış sevdiğine. Bir bakış düşmüş gönlüne. Öyle bir bakış ki ne yıllar silebilmiş ne de yollar. Sonra kader araya girmiş. Birisi doğuya savrulmuş, diğeri batıya... Aralarına şehirler, dağlar, mevsimler girmiş. Şair beklemiş. Önce döner diye... Sonra haber gelir diye... Sonra da sadece adını unutabilmek için... Ama unutamamış. Yıllar geçtikçe anlamış ki bazı isimler kâğıda değil, insanın kaderine yazılırmış. O yüzden ne dünya nimetleri teselli etmiş onu, ne de zaman. Bir gün dostları: "Nedir seni böyle harap eden?" diye sorduklarında, başını göğe kaldırıp şöyle demiş: "Ne taht-ı Cem isterim ne mülk-i Süleymânı... Bir kez görünse yeter cihânım..." İşte bu türkü; bir kavuşmanın değil, bir ömür süren hasretin hikâyesidir. Ve bazı aşklar vardır ki... Bitti sanılır. Ama insanın içinde, Levh-i Hicrân olarak yaşamaya devam eder. 🌹🎙️