bu günde sensiz geçiyor
seninle yürüdüğümüz sokaklar.
yine akşam oldu sensiz
yine taş kaldırımlar gözyaşlarınla ıslandı
ve yine ıslak sokaklara basıyorum
sessiz adımlarımla
Eşyaların dili tutuldu sen gidince,
Sandalyeler daha ağır, masada tuzu eksik ekmeğin.
Bir kentin en tenha durağında beklemek gibi şimdi,
Yoksun; ve ben kendi içimde bir hiç gibi birikiyorum.
Sokak lambaları sarı sarı yanıyor geceye,
Pencereme vuran rüzgâr senin adını fısıldamıyor artık.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!