Kuyuyazısı
Elleri güneşe susmuş
Karlı kayınların
dinginliği
ortası
kışa düşmüş, bağ evlerinin.
Altı oyulmuş cümlelerin yıkıntısında
öpüşmek ağır.
Ki zira kökleri
her ölüme adanan;
Elleri üşüyen o adam benim.
Hadi Ankara
kalk gidelim...
Bu sokaklar karanlık.
Hiçbir yerimize benzemiyor.
Sola dönüş yasak!
Ve
Zaten
denizimize uzak
çıkmaz sokakları
Kuyuyazısı'nın..
Sevişmek
bir ömür boyu tehlikeli
Ve
Yasaktır!
yazan şu tabelalara,
İnadına
İnat
Kalk gidelim buralardan.
Etlik'le...
Tcpassenger
14Mayıs19
Kayıt Tarihi : 15.05.2026 19:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Git dedi, gittim.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!