9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
İp boynumda, ağır aksak bir ilmek,
----son demde, ecelin gölgesi düşerken,
Bu kemik, ne yaman bir tuzak,
----titreyince hatıranla, belirdi hayalin,
Bu gelişin, ne anlamsız bu akın,
----tam da son perdede, seni tam unutmuşken,
Ne yakın ne de uzak, bu acı gülüşün,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta