Cimcim şekil tıpa gömdü başını
gönülleri (onların) solmasın kumkum.
Devekuşunun gözleri artık içeride,
ama duyguları zaten dışarıda.
Uyumasından söz edilebilir mi şu halde.
İşte, kozada
ama sallandırılmayan.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta