Ey gönlüme düşen kuru yaprak
Uyan, gaflet uykusundan uyan
Uyan da gör açan kır çiçeklerini
Hatırla yeşerdiğin şu ilk bahçeyi
Akşam suskunluğunu görünce
Dinmiş sert esen rüzgârlar bile
Yerde bir yaprak
İlkbaharı hatırlatmış sana önce
Sonra kulağına fısıldamış
Sevdaya dair söylenen türküleri
Bir anda
Yeşerince kalbimde eşsiz sevgin
Anladım
Aşkın iradeyi neden elden aldığını
Şimdi bende bir bilinmezdeyim
Suskunum, biçareyim,
Çözülmeyen bir düğümüm
Bilmem ki; Leyla mı, Mevla mı?
Mevsimler misali
Etrafında pervane gibi döndüğüm
Kayıt Tarihi : 2.07.2026 07:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!