---Kurtuluş---
Kaybetsem de benliğimi sensizlik denizinde
Artık seviyor mu diye düşünmüyorum
Aklıma gelince o zümrüt yeşili gözlerin…
Eskisi gibi iç çekip efkarlanmıyorum
Güneş her sabah gene doğuyor eskisi gibi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yorumunuz için çok teşekkür ederim Yasemin hanım ... Saygılarımla...
Yorumunuz için çok teşekkür ederim Suphi bey ... Saygılarımla ...
Ben gönlümü dua ile terbiye ettim
Artık yolumdan dönmeyi istemiyorum.
Güzel bir şiir.
Samimi bir teslimiyetin verdiği iç huzur.
Kutlarım efendim.
Saygıyla
Yorumunuz için çok teşekkür ederim Suphi bey ... Saygılarımla ...
Dilin söylediğini yürek tastik etmedikçe hiçbir sevda salınmaz öyle kolay yüreğimizden
Tebrik ederim Barut bey
Saygı ile
Yorumunuz için çok teşekkür ederim Yasemin hanım ... Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta