Öyle lay lay lom bir hayatım yok..
derdin tam merkezinde doğurmuş annem,
kendi kendine büyümenin, kendi kendine sırtına yükler yüklemenin, herkese dayanak olup kendine yetememenin ne olduğunu çok iyi bilirim.
Gülüşümü kendime dert edenin tâ kendisiyim ben!
kapı gıcırtısına oynayan, fakat karanlık çöktüğünde gözyaşında boğulan biriyim dedim ya;beni derdin tam merkezinde doğurmuş annem
Kürt kızıyım.. güneşin doğduğu tek yerdir coğrafyam benim dilimde şarkılar ağıt,yakarış, Hasret kokarlar.
Çocuk gelinim ben önlüğü üzerinden atılan,
yerine beyaz kefen hediye edilen,
oyuncaklarıyla oynadığı için hor görülenim ben!
Heler canı yandığında ANNE diye ağlayan ANNE'yim benim coğrafyamda anne nasıl olur bilmem daha kendim büyümedim ben dedim ya;beni derdin tam merkezinde doğurmuş annem.
Hayır inanmayın!
Coğrafya kaderin değil,doğduğun evdir kaderin.
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 16:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Kesinlikle öyle ??
TÜM YORUMLAR (2)