Kurşuni bir hasret Şiiri - Sinan Yıldızlı

Kurşuni bir hasretin bekçisiyim bu aralar,
Sen vuslata ömür biçip gittiğinden beri,
ben tüm şiirlerde büyütüp,
avaz avaz yaşıyorum seni.
Herkesin yarası kendini acıtır biliyorum ama,
sanki ben daha çok kanıyorum bu gidişin ardından.
Sen sağır bir vuslatın senedini ellerime tutuşturup,
sadece beni değil,
aynı zamanda tüm şehri de tutuşturup gittin ya !
Ben o gün bu gündür beş duyu organımı yitirdim biliyor musun?
Gözlerim görmeyi unuttu, kulaklarım duymayı,
Ve ben sevmiyorum sensiz yaşamak zorunda olmayı.
Hani söz vermeseydim seni beklemeye,
çoktan sonlandırırdım komada ki yüreğimin çığlıklarını.
Çoktan kıyardım, koklamaya kıyamadığın saçlarıma.
Seni hayal ederken yakalıyorum gözbebeklerimi,
ve parmaklarının değdiği yere düşüyor gözyaşlarım,
hissediyor musun? bilmem ama üşüyor yanaklarım.
Aslında herkesten saklıyorum yitik yanlarımı ama
omuzumdaki dudak izlerin ele veriyor çoğu kez çaresizliğimi.
Ben sana demedim mi yar!
Kayboluruz bu özlemin merhametsiz ellerinde,
bu hasretle yaşayamayız diye.
Biriken sadece yokluğunda değil üstelik,
seni bilmem ama ben yoruldum,
nasılsın diyenlere iyiyim diyerek yalan söylemekten.
Ne adaklar adadım dönüşüne bilsen,
ne yeminler verdim,
yeter ki dön,
Öl de ölmezsem namerdim.

Sinan Yıldızlı/Sahildeki Şair