Eylül Şiiri - Sinan Yıldızlı

Bir mevsimi olmalı insanın..
Hani en sevdiği renk gibi,
Tuttuğu dilek gibi,aşk gibi,yürek gibi.
Tüm hayatını bir tek mevsime sığdırmak gibi.

Bir doğuşu olmalı insanın..
Her gün Eylül'e uyanmak gibi.
Onunla var olmak yada onunla yar olmak gibi.
Bir çift cennet bakışa dokunmak gibi.

Bir hayali olmalı insanın..
Şiir yazdıran,kalem tutturan,
Kokusuna hasret yaşasan da
Her an yanındaymış gibi,mesafeleri unutturan,
Yüzünde ki çizgi, boynunda ki bir dudak izi gibi.

Bir inadı olmalı insanın..
Bıkmadan,usanmadan hatta hiç uslanmadan,
Özgürce,serserice,belki de delice,
Tüm ihtimalleri alt üst edip sadece bildiğini söylemeli.

Bir kadını olmalı insanın..
Güzel yada çirkin olması önemli değil.
Önemli olan,kimsenin cesaret edemediği bir sevdayı bağrına basıp,
O kutsal sevdayı evlat edinebilen,
Omuz uçlarında görünmez bir çift kanat taşıyan,
Sıkı sıkı sarılan,kıskanan,sorgulayan,benimsin lan deyip,
Ağız dolusu değil,yürek dolusu çağlayan bir kadını olmalı.

Bir adamı olmalı insanın..
Önemseyen,benimseyen,kıymet bilen bir adamı olmalı,
Zamanı ve dünyayı durdurup sadece,sevdiğini haykıran,
Solundaki kutsal emaneti namusu bilip,sevdiğine tapan,
Kim zaman çocuk,kimi zaman baba,kimi zaman derttaş,her şeyden Önce yoldaş olan, yani adam gibi adam.

Ve bir sonu olmalı bu özlemin..
Bir gün elbet bitmeli,
Tüketmeden,yok etmeden,hiç etmeden ve mümkünse gecikmeden.

Sahildeki Şair/Sinan YILDIZLI