Kürşat Ak Şiirleri - Şair Kürşat Ak

Hem sevdayı çeken, hemde hor görülen benmiyim
Yaklaşırken engel var, yakınken neden yok ümit
Aşağılanmış, ezilmiş, hüzünlü dündenmiyim
Geriye bakmadan ve hiç birşey söylemeden git

Kürşat AK

Bir sızı derince
İplikten daha ince
Belki kısa ve ensiz

Bazen sanki kütük
İçimde ağır yük

Hava sıcaktan kavrulsa da
Mevsim yaz olsa da
Ama gönlün kış ise
Soğuk sularda elemden
Demlenen soğuk demden
Kurtulamazsın

Huzur var mı ki; bulasın
Bulup da mutlu olasın
Neden sararıp solasın
Kederinde solma gönlüm

Aklına bir sızı düşer

Neşen çok olsun
Gözün tok olsun
Hayalin olsun
Derdin yok olsun

Sevgi can olsun

Can aşktan geçer de gönül tarumar
Kaderin cilvesi neden ahuzar
Sevgiliye düşkün görmeden bahar

Sonbaharda yaprak dökülüyordu
Biz düş kurarken kader gülüyordu

Kaybolan düşlerin arkası yarın
İsterse düşlerden zirveye varın
Mezara varınca kefeni sarın
Zamanla kemikler bile eriyor

İnsanlara yaradandan himaye

kendini boşlukta hissetmek, sonsuz ve derin
boş yere bağlanmak mı; olamaz senin eserin
yeri yok hayatta; kendini kaybedenlerin
tutulmak mı; ruhumda hiç olmayacak yerin

Kürşat AK

Boz bulanık rüzgarında savruldum
Karayel'e, poyraz yele sor beni
Kor alevden ateşinde kavruldum
Aşkla göz süzen güzele sor beni

Kim bakarmış benim gibi yüzüne

ezilip büzülene
yollara düzülene
gözünden süzülene
kader mi denir yaş mı

aklından kurduğuna