Sessizlik, yoksunluğun ötesinde var
Sessizlik, yalnız olan kuş sesinde var
Sessizlik, soluk almayan nefesinde var
Sessizlik, ıssız yaşanmayan bir koy gibi
Sessizlik, hiç birşey bilmeyen bir toy gibi
içime attığım sevda yeşerdi
büyüdü, gelişti, ağaç oldu
bazen umut dolu iken çiçeklenir
kavuşmak inancıyla yeşerir
sevdiğiyle olamayınca
İçimde bir yerde hüzünler söndü
İçimde birşeyler aslına döndü
Akla başvurunca en doğru yöndü
Gönül söz dinlemez, aşkın gözü kör
Sevda ateşini cehennemde gör
bir buse kondurup gülümseyişin
aklımı başımdan alıp da geldin
ne güzeldi o gün bana gelişin
sevdalık güzeldi, sen de güzeldin
düşün o halimi veda ederken
Sevdalık limanında kimler beklemedi ki
Kimler hasretlere çeltikler eklemedi ki
Sevgiliye özlemle demlenenler deminde
Sanki onlar gelecekten ne kadar emin de
Renkli alaca kuş uçmuş da gitmiş
Hayâller tükenmiş, umutlar yitmiş
Sevda masalı bu minvalde bitmiş
Sevdalık alıcı kuş kanadında
Olmayınca olmaz, niye şaşarsın
kavrulur hasretinden
bir ateş üzerinde
yanmış olan etinden
sevda terler derinde
uzaklaşır serinden
Sanki senin için önemsiz sevmek, sevmemek
Sevdiceğim garip, tuhaf bir hal olmuş sana
Bence senin derdin beni aşka sürüklemek
Aşkım tutunacağın sağlam dal olmuş sana
Sevdim sevdiceğim seni
Yanağına kondurduğum öpücük kadar yeni
Küçük bir çocuğun özlediği gibi beni
Kürşat AK
31.12.2025
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!