Aşkın elinden
Sazın telinden
Aşık dilinden
Aşıklar anlar
Aşık yarendir
Dedim halin nicedir; neden aşka düşersin
Dedi vuslat olmazsa yaren aşkla pişersin
Dedim yarin el olur; neden yürek deşersin
Dedi belki yar olur; aşk yeniden yeşersin
Dedim düşkün olursan toprağını eşersin
Dedi yaradan bilir; sen de aciz beşersin
Onun sadık yari toprak
Hüzünlenir düşse yaprak
Bahtı kara, yüreği ak
Aşık Veysel unutulmaz
Aynı vardan var olduk biz
Sergüzeşt hülasası aşiyana muktedir
Alemi dergahının aşiyanı nüktedir
Kürşat AK
sana bakmaktan kendimi alamadım
bir an çekinip gözümü araladım
tekrar bakışlarımda seni aradım
senden daha güzel hayâl bulamadım
Kürşat AK
Aşk sıcak tendir
Aşk yağlı urgan
Sağlam ipten kendir
Boynuna takan
Sıcağından yanan
Aşk acısını bilendir
en son umut ölürmüş
önceden ölse de düş
ya yarinden bir öpüş
ve sımsıcak bir gülüş
yada umut ölürmüş
Sen aşktan ne umacaksın
Ben sadece seni umacağım
Sen aşka karşı
Ellerini yumacaksın
Ben aşk yüzünden
Gözlerimi yumacağım
gördüğüm sensin
gözlediğim sen
uzaklaşınca
özlediğim sen
sustuğum sensin
Sensizlikten geçerim, başkasını seçerim
Aşk şarabını içtim, tekrar, tekrar içerim
Bakma aşk ararken daldan dala geçtiğime
Karşılığı varsa aşkın; candan da geçerim
Kürşat AK




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!