Kürşat Ak Şiirleri - Şair Kürşat Ak

anka kuşu gibisin
yağmur gibi durusun
derin kuyu dibisin
yılan kale surusun

fırtınanın çöktüğü

geceler uzun
çünkü sen yoksun
zaten hiç olmadın
ruhuma güneş gibi dolmadın
o yüzden bu ruh böyle karardı
sen hiç kuruyup solmadın

Neden sen olasın yolumda ki bir yerde
İnsan vazgeçer, sevdiğini kaybeder de
Kaybetme kendini o bitmeyen seferde
Üzülmek de anlamsız, sevmek de anlamsız

Bir saplantıdır karşılıksız sevmelerin

Uçsuz bucaksız aşklara başlarım da
Yağmurun damlaları gözyaşlarımda

Baştan aşk hikayesi yazarım ama
Yalnızlık iyi gelir benim yarama

A nne gözyaşını evladına döker
N eden evlatsız olan genç yaşta çöker
N eden kara toprağa gözünü diker
E vladın acısını bir ömür çeker

Ü zülme anne, şehit verdin oğlunu

ansızın
canın çıkar ansızın
candan gelir can sızın
geçer öldüğün an sızın
yerde yatan cansızın
ömrü biter ansızın

araftayım, arafta
bulutlar bir tarafta
sisler var bir tarafta
umutlar bir tarafta
hisler var bir tarafta
araftayım, arafta

nedir bu gözyaşı, neden bu telaş
ihtiyacın sıhhat, birazcık da aş
dünya; göşteriş ve bitmeyen savaş
biraz dünyadan uzaklaş arkadaş

yeter biraz tenefüse çıksana

Faydası yok keşkenin, eyvahların
Muhabbette düşlerden dem vurmuşum
Kurduğum hayalin arkası yarın
Sanki bugün hislere gem vurmuşum

KÜRŞAT AK

Kendime verdiğim sözler, vaatler
Geleceğe dönük hayal kurmuşum
Bugün de geçmiyor sanki saatler
Saatler değil de ben mi durmuşum

Hayat mecrasından çekip gitmesin