Kürek Yerine Şiiri - Huban Asena Özkan

​Sabahın köründe, düştüm yollara,
Bakmadım sağımda, solumda olana.
Takmam kafamı hiç, yoran kullara,
Sessizce kenara, ben geçiyorum.
Hasbinallah kayığına bindim,
Kürek yerine sabır çekiyorum.

​Her kafadan bir ses, çıkar durmadan,
Yaşamak zorlaştı, hayal kurmadan.
Kimseyi kırmadan, hem de yormadan,
Kendi hayalimi, ben biçiyorum.
Hasbinallah kayığına bindim,
Kürek yerine sabır çekiyorum.

​Uymadım zamane, o kurallara,
Sığmadım daracık, boş kalıplara.
Gülüp geçiyorum, tüm masallara,
Aklımı başıma, tez topluyorum.
Hasbinallah kayığına bindim,
Kürek yerine sabır çekiyorum.

​Ne tahtta gözüm var, ne de tacında,
Herkesin derdi var, kendi avcunda.
Hayatın o mayhoş, garip ucunda,
Zehir olsa bile, bal içiyorum.
Hasbinallah kayığına bindim,
Kürek yerine sabır çekiyorum.

​Anlatsam derdimi, anlayan çıkmaz,
Kimse bu düğümü, çözüp de bıkmaz.
Yıkılmam sanırdım, fırtına yıkmaz,
Sadece birazcık, sendeliyorum.
Hasbinallah kayığına bindim,
Kürek yerine sabır çekiyorum.

​Soran olursa eğer "Filozban nerede?"
Deme ki "Kayboldu gamlı derede."
Rotamı çevirdim, bambaşka yere,
İşte hal-i pürmelalim, beyan ediyorum:
Hasbinallah kayığına bindim,
Kürek yerine sabır çekiyorum.