Kurban Edeyim Şiiri - Özcan Kurt

Bestami, Mansur, Mahzuni, İbreti,
Hatayi kandilden, kandile düştü,
Nesimi, Abdal ki, teninden, geçti,
Arama..! ayaksız, koşup geleyim,
(İste kendimi yar, kurban edeyim)

Nice donlar biçtik dünyaya geldik,
SIR-ATI yaşarken dünyada geçtik,
Benliği terk ettik tenden seçildik,
Kınama.! bir cana neden kıyayım,
(Çulumu meydana, serim sereyim)

Yunus ustam, atı kendime sürdüm,
Boş konuştum artık tükendi sözüm,
Nefsime mecazi, bıçağı çektim,
Sınama.! ben koçu azat edeyim,
(Yerine kendimi kurban edeyim.)

Dört kapı eşiği, tokmağı vurdum,
Kırklar ceminde dost yıkandım, yundum,
Düşümde pir Hacı BEKTAŞ'i gördüm,
Özvecan, ölmeden evvel öleyim,
(İste kendimi yar, kurban edeyim,)