Kumsal Gazeli Şiiri - İlyas Memiş

Gönül aşk sahilinde kabuk tutmaz bir yara.
Tutulmuş tuzlu suya, kapılmış dalgalara.

Ne güller saçabilmiş rengârenk bahçelerde,
Ne de kavuşabilmiş engin okyanuslara.

Kabarmış zirvelerden esen fırtınalarla,
Dağılmış dalgalarla savruldukça kenara.

Ne bahtsız bir zemin ki çöl olmuş su başında,
Denizin kıyısında hasret duydu pınara.

Yorulmadı her akşam gemiler beklemekten,
Usanmadı bakmaktan her gün puslu dağlara.

Avundu deryaların hayaliyle her mevsim,
Bağlandı her rüzgârın ardındaki bahara.

Geçtiler kumsallardan ufka yelken açanlar,
Nice serdengeçtiler gömüldü bu mezara.

Mart 2012