Sırtımda taşıdığım kamburumsun
Gökten yağan yağmurumsun
Islatırda kurutmazsın
Bre hey yoksulluk
Aşıma karışır yedirmezsin
Hor görme kul olan insanları
Aynaya bak da kendine bir tanı
Yıkıp viran ettin işte dünyamı
Hümanist olmayan ana zebani
Sevgi yok yüzünde de sözünde de
Dalların barışın simgesi
Meyvelerin yarin gözleri
Kutsal kitapta anlatılan
Dedemden kalan tek ağaçsın
AŞİYAN
Dün akşam demhanedeydik
Parlattık şöyle bir zihinleri
Ne pas kaldı ne yorgunluk
Hepimiz birer polat olduk
B A H A R
Her baharda
Yaşama sevdası tutar beni.
Kuru dallardan uzayan,
Allı morlu,
Tohum gözlü,
ÇAM AĞACI VE SEN
Çamların reçine kokuları,
Uzanırken gök yüzüne.
Filiz vermez ya gövdesi,
Kozalaklar dolusu tohum
Düşer toprağa.
DAYAN BE KOCA YÜREK
Geçti yıllar yel gibi
Sen onların sahibi
Yarınların katibi
Dayan be koca yürek
DERTLEŞME
Göğsüme girmiş dertlerin perisi,
Çıkmaz orası en elverişlisi.
Ben ölürüm yaşar orada hepsi,
Size korunak göğsümün kafesi.
FRANCELA
Francalalar dizili fırın tezgâhında…
Kokusu yayılmış cadde boyu.
Bir kız çocuğu…
Ayak parmaklarının ucunda yükseliyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!