Eyüp Uysal Şiirleri - Şair Eyüp Uysal

HAMAL VELİ

Bir hamal Veli vardı,
Teri ile giyitleri ıslanırdı.

HARMAN YERİ
Hafif esintileri severdim.
Yabanın ucundaki,
Buğdaylardan samanı ayırırdı.
Buğday bize kalır,

Rakı içtim bardaktan
Kız kaçırdım çardaktan
Bir öptüm bir de sevdim
Elma gibi yanaktan

Rakı koydum fincana

Dediğim dedik
Çaldığım düdük
Ne büyüdük
Nede küçüldük
Sen ve ben
Mart kedileri gibi yaşayan

Düş gücümün uzantısı kitaplarım
Sizleri öyle korur öyle saklarım
Dolapta oturan uslu çocuklarım
Hepinizi sevgi ile kucaklarım

Sıra, sıra belirlidir hep yeriniz

Ankara’nın kumru kuşları da,
Kumru gibi gençleri.
Yar ben seni severim de,
Kavuşamazsak durmaz gözüm yaşları.

Kumsalda bir nazlı dilber,
Öylesine yatıvermiş.
Gelip geçen nazar eyler,
Endamını kuma sermiş.

Kum sarılır,deniz sarar.

MEVSİM SONBAHAR

Toprak ağır yorganlar gibi havalanacak.
Gök acem halıları gibi tokmaklanacak.
Yapraklar inceldiği yerden birer ikişer kopacak.
Birinin sevinçle başladığı yerde ,diğeri buruk bitiyor.

MUM
Katedral mumu gibiyim,
Yanarım bütün günahlara.
Fitilim tükendi eridi yağım,
Yanarım tüm günahlara.

OBAMIZ
Kara çadırımın damında yıldız
Altında yatar üç oğlan iki kız
Orta Toroslardır bizim yaylamız
Konargöçerlerdi bizim obamız