Yangınlar içinden, çıktım da geldim,
Kül oldum yeniden, yaktılar beni.
Her sahte gülüşü, ben gerçek bildim,
Uçurum ucundan, attılar beni.
Kanadım kırıktı, uçamadım ben,
Kötülük ne demek, seçemedim ben.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta