Kula Kul Olmam Derdim Dağ Olsa

Kara duman dağı taşı süslüyor
Aşk ruhumu bebek gibi besliyor
Garip gönlüm yücelerden sesliyor
Ses verdikçe kalbim benden utanır

Güven duymak bal şerbeti hayatın
Sevdim demek bal kaymakla yaşatın
Yar dediğim güzel benim yaşıtım
Zalım seven gönlüm benden utanır

Ciğerlerim kavruldukça yakıyor
Yüreğimden dert sineme akıyor
Öksüz gözler hüzünlenip bakıyor
Gurbet elde yetim gözler utanır

Kula Kul Olmam Derdim Dağ Olsa
Rengim sararsa yüzüm ağ olsa,
Lafımı ben derim dilim lal olsa
Şaha sen diyecek dilim utanır

Kula kul olmam derdim olsa da
Yüzüm sararıp benzim solsada
Özümü yaksada canım alsada
Ben lafımı çekmem susan utanır