Kül ve Kandil

Simya Nuran Aksoy Karakuş
43

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Kül ve Kandil


Çölün ortasındaki seccademdir ıslanan
Kumların üstündeki ayağımdır tozlanan
Direksiz gökyüzünde mihrapsızım oysa ki
Birkaç dosta sahibim sonsuzluğa uzanan
Çölün ortasındaki seccademdir ıslanan

Ağlar mıydı dudaklar bir yangının külünden?
İdrakini kaybetmiş gözlere inen tülden
İsmail'in boynunda kesmeyen bıçak izi
Yedi mühür taşıyor incinen şu gönülden
Ağlar mıydı dudaklar bir yangının külünden?

Yakub nuru kaybetti, karanlığa gömüldü
Divaneler misali yurtsuzluğa sürüldü
Zamanın gerisinde sureti yitirilmiş
Kelimeler kıvranıp doğru yanlış büküldü
Yakub nuru kaybetti, karanlığa gömüldü

Kendinden habersizce açılan harabeler
Güneşini doğurdu bihaber divaneler
Suskunluğun ardında açılan girdaplar mı?
Uçuşmayan kaldı mı ateşten pervaneler?
Kendinden habersizce açılan harabeler

24-25 Şubat 2026

Simya Nuran Aksoy Karakuş
Kayıt Tarihi : 25.02.2026 14:33:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Kandilini dışarıdan değil kendi külünden yakanlar için olsun bu şiir...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!