Kör bir yangının rahminde tutuştukça zamanın dumanlı sayfaları
Avuçlarımda biriken korlar dağılır kül rengi vadilerin üzerine
Bir semender gibi süzülürüm arzunun ve kederin amansız ocağına
Dokunduğum her hayal savrulur rüzgarın serin ve dilsiz koynunda
Gözlerinin kıvılcımıyla tutuşur bağrım, yapayalnız kül olurum
Sessizlik çökerken efsunlu sarayların yıkılmış surlarına usulca
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta