Küçük Tanrılar Gibi Şiiri - Sinan İpek

Bitimsiz bir kışta yaşıyorum
ne küsüyor ne kızıyorum kimseye
alaylı bir gülüşle bakıyorum kullarımın
hallerine küçük tanrılar gibi

sıradan şeylere özlem duyan
Mesela durmak bir şey düşünmeden
çat kapı yakalamak bir kadının
otobüste gizli bakışını

Sarhoş olunca güller fırlatmak
geçkin bir kadının kollarında
taverna masasında selanik'te
en güzel çağındakinden daha
coşkuyla akarken yaşlı kanı

ben artık ne çocukluğuma ağıt yakıyorum
ne de yaratıyorum yapay hüzünler
bellek laboratuvarımda inceliyorum ruhumu
kendi aynamda ararken kendimi değil
herkesi acıtanı

önemsizliğe özlem duyan
küçük tanrılar diyorum
ne iyiyi ne kötüyü
arıyorum her yüzde her sokakta
girdiğim her kentte okuduğum her kitapta