Koyun kendisini güden çobanın
Ne çomağın görür ne de taşını
Vurup kanattığı habis çıbanın
Ne ucunu görür ne de başını
Acep ne düşünür ne var içinde
Başın eğmiş yürür sürü içinde
Kara cehaletin göçü içinde
Ne göz gözü görür ne de kaşını
Aydınlığı görse benzi sararır
Perde arkasında döner dolanır
Sanki ağlanacak sebep aranır
Ne mendili görür ne de yaşını
Ne hastadır ne sağ ne de ölüdür
Düşüp kapıldığı gaflet gölüdür
Hazan yaprağıdır yaban gülüdür
Ne dikeni görür ne de fışkını
Sözüm ona bir yol tutmuş gidiyor
Mağlup pehlivana hürmet ediyor
Sırtı yere gelmiş inat ediyor
Ne nakavtın görür ne de tuşunu
Serhati der zaman akıl zamanı
Kimi başak toplar kimi samanı
Fırtınalar gelse vursa harmanı
Ne ekeni görür ne de menşuru
Kayıt Tarihi : 30.1.2008 10:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Mağlup pehlivana hürmet ediyor
Sırtı yere gelmiş inat ediyor
Ne nakavtın görür ne de tuşunu
Şartlanmışsa ne yapsın...gözü başka bir şey görmez ki..
Güzel çalışma..
tebrikler..
Yine dolu dolu yine karnlıklara ışık olnuş yüreğine sağlık saygılarımla benden tam puan
TÜM YORUMLAR (2)