Gel sen de gör bizim köyün halini,
İki laf edecek kimse yok artık.
Kimi Kaf Dağı’nda kimi de fani,
Selamı dağlara veriyom artık.
"Sokaklar ıssızdır, kapılar kilit,
Eskiden neşeyle geçerdi vakit.
Kalmamış dengimden bir tek müstait,
Muhabbet sofrası kurulmaz artık."
Kapıda kedi dili yok, konuşmaz,
Hasret kaldık çocuk sesi duyulmaz.
Üç beş günle memlekete doyulmaz,
Halimiz sürgün, iflah olmaz artık.
Zahmet edip bahçelere inen yok,
Tenezzül edilmiyor ki herkes tok.
Yolları bürümüş çalı çırpı çok,
Ocakta dumanlar tütemez artık.
Suya yazılanı balık okumaz,
Her kapıda araç, kimse yorulmaz.
Giden gitti, kalan nerde bulunmaz?
Neşenin ortağı hüzündür artık.
Kayıt Tarihi : 7.05.2026 16:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!