Köşe Şiiri - Yorumlar

..

Sen geldin benim deli köşemde durdun
Bulutlar geldi üstünde durdu
Merhametin ta kendisiydi gözlerin
Merhamet saçlarını ıslatan sessiz bir yağmurdu
Bulutlar geldi altında durduk..


gerçektende çok güzel..teşekkürler tavsiye için :)

lütfen okuma-yazması,özellikle okuması, olmayanlar bu şiire puan vermesin... utanmadan üstadın şiirine 8,5 puan çıkarmışsınız. buna vesile olanları şiddetle, şiddet sözcüğünü bile hiddetlendirecek bir şiddetle kınıyorum...

Yeni şiirin aşkı en güzel anlatanlarından...

Şiirde sınır yoktur, bilirim. Ama bir sınır olsaydı, bu sınıra en yakınlardan biri olurdu Köşe. Anlayanlara, hissedenlere selam olsun.

Ey Şiir! ...

ne zaman seni okusam ağlarım
ne zaman ağlamak istesem seni okurum

bana gözyaşı borçlusun...

Ve siz tükenmeyen ''bir derya...''

Selam ve saygıyla

Sezai KARAKOÇ' un en güzel şiiri..

Beni katıl suların ortasına bırakma,
Katıl sular güneşi gözlerinden götüren...

birgün bir şiir okudum ve hayatım değişti,bu şiir geldi deli köşemde durdu...bir okuyuşta hafımıza işledi bu mısralar,bu dizelerde unuttum ateşböcekliğimi.
Sinsi bir zehir misali kanıma yürüyor kelimeler. varlığımın nedenlerini sorgulamaya başladım yeniden… ve yeniden yerini alıyor gözlerimdeki hareler… büyüyor özlemim… avuçlarıma sığmıyor hüzünler…

3.köşe

Evvela şiirin başlığı çok dikkat çekici. Önemsiz bir sözcük gibi gözüken ‘’köşe’’ ye kıyafet giydirmiş üstad. Değer biçmiş. Farsça inziva yeri anlamına da gelen köşe bu şiirle adeta kelimelerin sertacı olmuş.

İlk kıtada bir durumdan bahsediliyor:

‘’sen geldin benim deli köşemde durdun
Bulutlar geldi üstünde durdu’’

Merhametin ta kendisiydi gözlerin’ de ki kesinlik ve merhamet saçlarını ıslatan sessiz bir yağmurdu’ da ki terennüm okuru büyülüyor adeta.

Burda Allah’ın rahmetini de hissediyoruz. Adeta Allah, merhametli bir kuluna yağmur melekeriyle rahmet göndermektedir.

‘’Konuştun güneşi hatırlıyordum.’’
benzetme öğelerinden yanız benzeyen ve benzetlien var fakat değişik bir benzetme türü. Kıt’a nın sonunda ki ‘’kar’’ ı da gözardı etmesek, güneşin hatırlanıyor olması şairin gittikçe soğuk bir duyguya saplandığını gösterir.Kar ile güneş tam bir tezat teşkil ediyor.

3. kıtayı dişe ayırmış. Bununa birlikte anlıyoruz ki şair sevgilinin birkaç dakikalık durumunu tasvir ediyor. Önce konuşuyor. Dişleri, öpülen çocuk yüzeri gibi beyaz dişleri gözüküyor. Ve sonra gülüyor…

‘’’Ve güldün rengarenk yağmurlar yağdı
İnsanı ağlatan yağmurlar yağdı
Yaralı bir ceylan gözleri kadar sıcak
Yaralı bir ceyan kalbi gibi içli bir sesin vardı’’’

Hele sesin, yaralı bir ceylanın gözlerine ve kalbine benzetilmesi okuru yaralı bir ceylanı okşayan bir çocuk gibi duygulandırıyor.

Sevgilinin gözlerini, saçlarını, konuşmasını, sesini, dişlerini, gülüşünü anlatan; insanı yağmurlarda ıslata ıslata anlatan bir şiir yazdığı için Üstada sonsuz hürmetler…

şiir içinde binlerce duygu barındıran küçük bir kutu olsaydı bu şiir o kutunun bir köşesi olurdu.