Ah yine dün geçtiğin köseden geçtin
Yine elin cebinde,
Rüzgar esiyor
Saçındaki bir kaç tel dalgalanıyor
Kimse fark etmiyor
Ne ellerini cebine koyusundan ne de saçının rüzgara olan tavrını...
Sadece ben fark ediyorum
Elinde sigara var
Ve yine sinirlisin
Saklasan da anlıyorum
Ama sadece ben anlıyorum
Ah hızlı adımların
Yetişme çabanı izliyorum
Ne güzel tevafuk ki;
O kösede yine seni izliyorum.
Yine o köşede olmanı bekliyorum
Sahi o siyah montuna ne oldu?
Her şeyi fark etmek nasıl zehirli bir denklem
Sadece senin cözümünde bekleyen formüller
Basamağı kaybeden merdiven gibi...
Düşme ve cözememe garantili
Ama illaki o köseye müptela biri.
Kayıt Tarihi : 18.2.2026 20:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!