Bilmem kaçıncı yorgunluk aşındırır kapımı.
Aşikâr olmaz, çıkmaz kalmış karanlıkta fecir.
Geçse de bedendeki yorgunluk, zihnim meşgul.
Bilinen zamanlar yetmez, dönmekte başka fecir.
Zaman rüzgâr sanıyor kendini okşuyor toprağı.
Ruhuma korku salmak peşinde, etkisi yok bende.
En korkusuz benim, çek al kılıcını üstümden.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta