Bilmem kaçıncı yorgunluk aşındırır kapımı.
Aşikâr olmaz, çıkmaz kalmış karanlıkta fecir.
Geçse de bedendeki yorgunluk, zihnim meşgul.
Bilinen zamanlar yetmez, dönmekte başka fecir.
Zaman rüzgâr sanıyor kendini okşuyor toprağı.
Ruhuma korku salmak peşinde, etkisi yok bende.
En korkusuz benim, çek al kılıcını üstümden.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta