Bak bi dinle.
İki koltuğumun arasın da
Kaç dostun derdiyle dertlendiğimi, bilir misin.
Belki, duymuşsundur.
Kaç namert sürüsü, arkamdan
Ölümcül, hançerlerle, vurup vurup ölmediğimi.
Yeter ki.
Namerdin yüzü değmesin yüzüme
Uzanan her ele, zeytin dalı oldum
İsteyene gül dalında yaprak açtım
İsteyene kahve tadında edep sundum
Dost ateşe düşmeden,
Sessizce
Küle ben dönerdim..
Anladım ki.
Dünya bana göre bir dünya değil miş
Yüreğime değen sadece akıp giden bir nehirdi gördüğüm
İnandım ki.
Dünyada özgürce iki söz edebilmek
İnsanların derdiyle, dertlenebilmek
Mahşere kalmış bir kördüğüm.
Nihat Kuruyer 3
Kayıt Tarihi : 21.05.2025 17:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!