Koray Feyiz Şiirleri - Şair Koray Feyiz

Sağdan üç sokak saydım ve yola düştüm.
Bir gün:sayılar yalan söyleyebilir,
Sesim kendi kulaklarıma bile çok uzaktan gelebilir,
Yaşam büyülüdür.

İlk dalgada,kayık,paramparça olur,

Yağmurda dolaşmayı severim,
Uzun süren sessizliği bozmak için.
Kimseler bilmiyor,ama ben biliyorum,
Hangi toprağa kök salacağımı…

Kuyruklu olmak sizi rahatsız mı ediyor?

savrulur yüreğimden nilüferleri günün
sevincin göğsünde oynaşır anılarla
dökülür gölgesi sesime karayemişlerin
memelerinden martılar kanatlanır.

sevdası büyüktür koynumdaki ölümün

üzülme diyorum kuşlar bir gün dönecek
bir gün umutla rüzgarı alıp terkilerine
dönecek kuşlar,sen de bana döneceksin.
bakacaksın pencerende bir ay çöreği
geceden birikmiş avuçlarında kokusu
özlediğin çiçeklerin,sen de bana döneceksin.

nasıl akarsa aksın su,
telvemiz kadar konuşalım diyor
sakalına kırlangıçlar biriken
bir falcı.

acı kuşatmışken,

bilirim yine kalbin çat kapı aşklardadır
ellerinse oyuyor yeryüzünün bütün taşlarını.
bilirim burda ben hasret kaldım denize diye
orda sen bir deniz yontacaksın bana.
tornada,tutuşunca senin gözlerin
tutuşacaktır benimkisi de.

-Üşümek-ten yoruldum!
Ateşim söndü,odam soğuk,gölgenizde bekliyorum.
Pervanesi oldum kalbimde sınadığınız bıçakların,
Kölesi oldum.

Ayrılıklara bir uçak bileti…

bu kırık ayna değildir
benim yaşamım,
bu,içinde beni
paramparça gördüğün.

ben geri planda

Gecenin taşlığını adımlayan sesleriyle
Kırmızı kargalar,
Bir naylon hışırtısı içinde kalktılar ve uçup gittiler.
Ölü olduklarını bilmiyorlardı…

Göklerin uzaklığını,unutulmuş yıldızları,

Ağla dostum,ağlayabildiğin kadar,
Ağla,anlaşılan acıları siliyor bu.

Ölen bir dost yanan bir kitaplıktır.

Bu duygu hayatın boyunca seni izleyecek