Kör Cahil İdim Şiiri - Evrim Evrensel

Nefis canavarı zapt etti sanki,
Esir alıp canı hapsetti çünkü,
Çoğu gerçeklerden saptı gördüm ki,
Yalan dolanlarda pek ehil idim.

Her ne ise dedim, bilmezim yoktu,
Her taş başa düştü, ön sezim yoktu,
Herbokoloğ oldum, diplomam yoktu,
Susmayan dil ile, kör Cahil İdim.

Küçük dağları da benim bilirdim,
Dünyanın maliki benim ben derdim,
Ağlanacak hâle bakıp gülerdim,
Ağa, bey görünen bir sefil idim.

Söylenen her sözü dinler kanardım,
Ateşin külüne düşüp yanardım,
Her yüze güleni dostum sanardım
Aymazlıklarımla hep gafil idim.

Evrim Evrensel'i bu gidiş yordu,
Takanak takıldı,borç duruyordu,
Yaptığım her işten, kazık yiyordum,
Her müflis tacire ben kefil idim.