Konu ben olunca Şiiri - Murat Ülkü

Konu ben olunca vaktin daraldı,
Yorgunum diyerek benzin sarardı.
Gönül köprülerim hepten kırıldı,
Sende vefa değil, bir sızı gördüm.

Gözümün önünde güldün ellere,
Sevdanı savurdun yozca yellere.
Düştü feryatlarım ıssız yollara,
Bana kış gelirken sende yaz gördüm.

Zamanın çok imiş değer verene,
Güller seriyorsun yola girene.
Bakıp da halimi her gün görene,
Sükûtun içinde bin garaz gördüm.

İşine gelince yolların dümdüz,
Bana gelince hep gecedir gündüz.
Varlığın bir yalan, sözlerin pürüz,
Gerçekler içinde bin araz gördüm.

Hani ya dostluktu hani ya candık?
Biz her bir yalana ne çabuk kandık.
Hasretin narıyla boşuna yandık,
Ateşin içinde soğuk buz gördüm.

Muhabbet bağının gülleri solmuş,
Bize ayırdığın hep keder olmuş.
Senin heyben sahte gururla dolmuş,
İnsanlık namına çok bir az gördüm.

Başka kapılarda nöbet tutarsın,
Kendi yalanında batıp bitersin.
Gün gelir sen de bir gün gidersin,
Gidecek yolunda kirli toz gördüm.

Dillerin bal tutmuş, yüreğin diken,
Boynumu büktürdün umudum varken.
Vedalar zamansız, vedalar erken,
Baharı görmeden kara güz gördüm.

Sabır taşı çatlar, bitti bu rüya,
Herkesin hesabı dönecek güya.
Gerek kalmadı hiç başka imaya,
Mertliğin altında sahte yüz gördüm.

Garip Murat der ki; bitti bu heves,
Tükendi içimde o son bir nefes.
Artık bu sitemim sana son bir ses,
Gerçeği anladım, aşkta az gördüm.