Konsolos Yerine Ataşe Şiiri - Ömer Baycan 3

Bir eşik var geçemiyorum,
Kendime bir ömür biçemiyorum.
Umut yere düşüp sebil olsa,
Umut şerbetinden içemiyorum.

Olmaz deme bir günde dört mevsim olmuşum,
Gülsem mi, ağlasam mı şaşırıp kalmışım,
Herkese Anayasa gibi maddeler yazarken,
İstemeden her gün, kendim bir yasak delmişim.

Hükmüm verilmiş, gerekçeli kararım yok,
Aslında göz açlığı benim ki, karnım da tok.
Şükür öfkeli tarafıma su sıkar diğer yanım.
Merhamet gülleri açsam da, etrafta diken çok.

Mutsuz tonlarda şarkı istiyorlar peçeteli,
Fırtınalarımın sahibi yanımda, hem de reçeteli,
Konsolos atadım kadir kıymet bilmediler.
Bundan sonra mesafemin olacağı en fazla ataşeli.

Anlamam, dilim mi yanık, çenem mi düşük?
Bulamam kalbim mi delik, beynim mi çürük?
İçimde bir şey var, sahipsizlik mi, yara mı?
İşe yaramaz elek miyim, her yanım delik deşik.

Bir tek tövbem kalmış, epey şeyden yüz dönmüşüm.
İyi niyetlerimin, yarım asır karşılığı var sanmışım.
Reçineli, yumuşak nemli odun ve ucuz kömür gibi,
Bunca yıl yandığımı sanarak, içten içe donmuşum.
Ömer BAYCAN 30.03.2026