24.12.2003 Ankara/Altındağ
Anlıyorum, kolay değil,
Ellerini kendi günlerinle beslenmiş bir ateşte ısıtmak;
Sokak hala yağmur kokarken gülmek,
Yanındaki çocuk ek ayakkabıyla koşarken gülmek.
Boğazın bir şehrinde bir kadını sevmek,
Kira kapıda beklerken yıldızlardan bahsetmek,
Ve yine de insan devam etmeli,
Günün dar saatlerinde.
Anlıyorum, kolay değil.
Sence dünyadan vazgeçmek kolay mı?
Acı çekmek bile bir tür aidiyet haline geldiğinde?
Ama kardeşim, yakından bak:
Deniz hala mavide ısrar ediyor,
Bilekte artık hareket etmeyen bir saat tıkır tıkır işlerken,
Yokluğun ağırlığı varken ve gitmek istemiyorken,
Ölüm asla basit bir şey değil.
Kayıt Tarihi : 5.04.2026 15:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!