Ruhumun sarnıcında birikir köhne sırlar,
Zamanın çarkı döner sessiz ve yavaş.
Kırık bir pusula arar kayıp limanını,
Göğsümün kafesinde kanatlanır son telaş.
Sükûtun perdesini yırtar derin bir feryat,
Karanlık odalarda unutulmuş bu hayat.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta