KÖHNE DÜNYA
Köhne dünyanın yorgun göğsünde,
Üç kıtayım ben;
Yolları savaşlarla çizilmiş,
Sınırları acıyla dikilmiş.
Toprağım ihtiyar, göğüm dumanlı,
Geçmişin yükü omuzlarımda.
Ne yana dönsem bir sürgün hikayesi,
Ne yana baksam bir kadim yara.
Yine de döner durur bu yaşlı devran,
Üzerinde milyarlarca ayak izi...
İnsanlık yoruldu,
Tabiat yoruldu.
Sen yorulmak bilmedin mi?
19.07.2026
Kayıt Tarihi : 19.07.2026 15:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!