Koca Kuyu Şiiri - Kasım Kobakçı

Kürek sapı, el kanar,
Mezar suyu, pis kokar,
Doldu karanlık kuyu,
Mevta toprağa batar.
*
Tabut taşımak ağır,
Tahta çivi, hep sağır,
Ceset, sessiz yatıyor,
Tembel imamı, çağır.
*
Boyna dolanmış yılan,
Ölüm, tamamen yalan,
Karga oymuş gözleri,
Köyde, ne varsa talan.
*
Kefen bezleri, yırtık,
Tahtalar, hepten kırık,
Mezarlıkta karınca,
Hortlak yürüyor, artık.
*
Zombi geliyor yavaş,
Herkeste, bitmez telaş,
Orda uluyor çakal,
Başladı, büyük savaş.
*
Taş üstünde, ak mermer,
Soğuk havada, titrer,
Geceye, ayaz vurdu,
Hayalet, kefen serer.
*
Kürek kırıldı, tez dur,
Kazılan, derin çukur,
Beslendi solucanlar,
Üst baş da, hepten çamur.
*
İskelet, ruha bakar,
Çene, ansızın çarpar,
Ölüm sırası kimde,
Kabir odası, pek dar.
*
Azrail, canı siler,
Melek, hesabı böler,
Toprak soğuk, ne yazık,
Sırtlanlar, kemik diler.
*
Suratlar, oldu beyaz,
Tüm vücutlarda, ayaz,
Titrer durur, hep dizler,
Başa geldi bak, kış yaz.
*
Koşmak istedi, yaya,
Düştü, karanlık suya,
Boğuldu kör balçıkta,
Battı, koca kuyuya.