Kızlar İçin Şiir Şiiri - Aslıgül Kılıç

Vücudumun
yavaşça,
mum gibi eridiğini hissediyorum.

Oysa ki ben
sadece sevilmek istedim.

Küçük bir evim,
ve bir kedim olsun istedim.

Saçlarım uzuyor anılarla,
ama senin anıların
beni siliyor yavaşça.

Sokağa çıktığım anda
maskülen gözler
beni soyuyor,
kelimelerle, bakışlarla.
Çırılçıplak duruyorum
Sokağın ortasinda.

Kocaman memeli teyzeler
bana şeytanmışım gibi bakıyor,
yarı merak,
yarı nefretle.

Makyaj yaptığımda
Dinsiz diyen Hacı dayılar,
arama geçmişlerinde
günahlar.

Çalışırken bile
görülmek için
etek giymem gerekiyor.

Anne olmak istiyorum.
Ama çocuğumu emzirirken bile
her hareketim
cinselleştiriliyor.

Ben sadece insan olmak istiyorum.

Dağ gibi,
orman gibi,
normal olan bu bedenimle
serpilmek istiyorum.