Kızıl Sancı Şiiri - Mustafa Binol

Aynı rüzgâr okşar saçlarımızı, aynı yağmurla ıslanırız;
Farklı kıyılarda kendi sessizliğimize yaslanırız.

Göz göze geldiğimiz o çizgi, aslında koca bir yalan;
Seni benden, beni senden ayıran o sonsuz zaman.

Birer aynayız aslında; bakıp da kendimizden geçen,
Aramızda ince bir sınır: ikimizden de vazgeçmeyen

Güneş her akşam o çizgide boğulur kızıl sancıyla;

Biz izleriz bu veda âyinini, bitmeyecek inancıyla.

Beyaz bir boşluk “vuslat” dediğin, yarınlara ertelenen;
İki ayrı dalgayız biz, aynı kıyıya çarpıp geri dönen.

Ne sen bana karışabilirsin, ne ben rengini çalabilirim;
Ancak o silik çizgide, hayalinle yan yana kalabilirim.